![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Ze względu na bliskość poziomów energetycznych 4f i 5d istnieje duża niepewność w ustaleniu niektórych konfiguracji elektronowych. Nie we wszystkich przypadkach konfiguracje elektronowe są oczywiste lecz wszystkie lantanowce tworzą głównie jony +3. Jeżeli chodzi o mechanizm powstawania tych jonów, to ogólnie przyjęto, że następuje utrata elektronów 6s2 równocześnie z elektronem 5d1 (jeśli jest obecny) lub jednego z elektronów 4f gdy brak elektronu 5d1. AktynowceW tablicy 10 przedstawiono 15 aktynowców, podając również ich prawdopodobne konfiguracje elektronowe. Konfiguracje te są jeszcze mniej pewne od podanych dla lantanowców. Bowiem nie tylko ze względu na to, że poziomy energetyczne są zbliżone do siebie, lecz także ze względu na to, że jądra są nietrwałe wskutek rozpadu promieniotwórczego, w niektórych przypadkach otrzymano jedynie znikome ilości pierwiastków do celów badawczych. Tablica 10
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Pierwiastek |
Symbol |
Z |
Konfiguracja elektronowa |
Stopień utlenienia |
|
Aktyn |
Ac |
89 |
2, 8, 18, 32, 18 6s26p66d17s2 |
III |
|
Tor |
Th |
90 |
6d27s2 |
III, IV |
|
Protaktyn |
Pa |
91 |
5f36d17s2 |
III, IV, V |
|
Uran |
U |
92 |
5f36d17s2 |
III, IV, V, VI |
|
Neptun |
Np |
93 |
5f46d17s2 |
III, IV, V, VI, VII |
|
Pluton |
Pu |
94 |
5f67s2 |
III, IV, V, VI, VII |
|
Ameryk |
Am |
95 |
5f77s2 |
(II), III, IV, V, VI |
|
Kiur |
Cm |
96 |
5f76d17s2 |
III, IV |
|
Bekerel |
Bk |
97 |
5f86d17s2 |
III, IV |
|
Kaliform |
Cf |
98 |
5f107s2 |
II, III |
|
Einstein |
Es |
99 |
5f117s2 |
II, III |
|
Ferm |
Fm |
100 |
5f127s2 |
II, III |
|
Mendelew |
Md |
101 |
5f137s2 |
II, III |
|
Nobel |
No |
102 |
5f147s2 |
II, III |
|
Lorens |
Lr |
103 |
5f146d17s2 |
III |
Wszystkie te jądra są nietrwałe na skutek emisji cząstek. Istnieją pewne prawdopodobieństwa, że dane jądro będzie samorzutnie emitować cząski (alfa) tworząc tym samym nowe jądro o ładunku Z mniejszym o 2 jednostki.
Jeżeli chodzi o aktynowce takie jak tor i uran, to mają one raczej długi okres półtrwania (1,39*1010 lat dla 23260Th i 4,5*109 lat dla 23892U). Tak więc ich szybkości rozpadu są bardzo małe i jądra, obecne w chwili powstania Ziemi, istnieją nadal.
Aktynowce położone za uranem (tzw. pierwiastki transuranowe) nie mają długożyjących prekursorów, tak więc nie występują w przyrodzie w ilościach mierzalnych, lecz muszą być otrzymywane sztucznie przy zastosowaniu akceleratorów cząstek lub reaktorów jądrowych.
Aktynowce są pierwiastkami metalicznymi. Podobne do lantanowców mają na ogół wysokie potencjały elektrodowe (ok. -2V) między pierwszym jonem trwałym w roztworze z metalem. W przeciwieństwie do lantanowców aktynowce wykazują różne stopnie utlenienia. (patrz tablica 11.10 - przykład U). W roztworze wodnym U3+ redukuje wodę z wydzieleniem H2, przy czym tworzy się U4+, który powoli utlenia się na powietrzu do UO22+ (tzw. jon uranylowy).
![]() |
POWRÓT |
![]() |
GŁÓWNA |
| |
|
|
ă Copyright - "CHEMIA OGÓLNA - 2002 - 2006" |